Dit was een project in de categorie: heeft veeeeeel meer tijd gekost dan verwacht. Het model van de tafel is vrij simpel, maar het hout was erg wispelturig, bevatte veel houtwormen, en was deels aanvankelijk ook niet droog genoeg. En het inlegwerk heeft ook niet geholpen met een spoedige voltooiing. Maar het was het allemaal wel waard, vind ik.
Het model van de tafel heb ik uit een boek. Daar stonden maar een paar maten bij, dus heb ik de rest zelf moeten verzinnen.
De tafel is geheel van eikenhout, inclusief het inlegwerk. De bulk van het hout is afkomstig van bomen die ik zelf omgezaagd en verwerkt heb. Geloof me: van boomstam tot plank met handgereedschap is een hele klus! De tafelbladen zijn gemaakt uit afgekeurde balken van een houtzagerij. Veel (kronkelig) spinthout dus, met de nodig barsten en houtwormgaten.
Het hout van het inlegwerk is heel erg bijzonder. Het is afkomstig van een stuk eikenhout dat enkele jaren geleden is gevonden bij een opgraving in de buurt van Nordhorn. Het is dendrochronologisch gedateerd tot ongeveer 1000 jaar oud! Desalniettemin heeft men destijds besloten dat het onvoldoende museale waarde heeft, en is het via via op mijn pad gekomen. Intussen was het al een heel stuk kleiner, omdat een groot deel ervan al gebruikt was door anderen. Zelf heb ik dus maar een heel klein stukje gebruikt: 3 hele kleine plankjes ervan heb ik verzaagd tot inlegwerk. De hoge leeftijd verklaart de donkere kleur van het hout, en contrasteert prachtig met met ‘jonge’ eikenhout.
Het viel echter niet mee om de windroos te maken. De vorm was snel uitgetekend, maar het is een heel gepriegel om al die scherpe punten netjes uit te snijden en er een passend stukje inlegwerk voor te maken. Daarbij heb ik ook nog rekening gehouden met de nerfrichting van het hout, wat het zagen van de stukjes nog moeilijker maakte.
Ik heb bijna alle onderdelen met klassieke houtverbinding (veelal pen-gat of tong/groef) in elkaar gezet, maar het vastzetten van het onderste tafelblad aan de poten vereiste een paar schroeven. Ook het bovenste tafelblad is indirect met schroeven vastgezet aan het onderstel. De schroeven zitten niet direct in het onderstel, maar in houten blokjes, die met een tong in lange groeven van de bovenste regels (horizontale latten) van het onderstel klemmen. Zo heeft het hout alle ruimte om uit te zetten en te krimpen, en kan het tafelblad gemakkelijk verwijderd worden voor bijvoorbeeld restauratie. Dit is een nog altijd veelgebruikte methode om een tafelblad te bevestigen.
Over restauratie gesproken: als lijm heb ik huidlijm gebruikt (gemaakt van dierenhuid). Een klassieke lijmsoort die vrij makkelijk los te maken is, zodat het meubelstuk eenvoudig gerestaureerd kan worden in de (verre) toekomst. Ook dit is een klassieke techniek.
